Czy ludzie naprawdę są dla nas aż tacy ważni? O szczęściu. Część 1.

Poczucie szczęścia w dużej mierze zależne jest od naszej osobowości, czyli czegoś co bardzo trudno zmienić. Podobnie trudno wpłynąć na kulturę i zamożność kraju, w którym żyjemy, a te również przyczyniają się do naszego samopoczucia. Nie oznacza to jednak, że szczęścia nie da się w żaden sposób kształtować samodzielnie i z jego brakiem trzeba się po prostu pogodzić.

Sonja Lyubomirsky przeprowadziła badania pokazujące istnienie 12 uniwersalnych sposobów na skuteczną poprawę dobrostanu. Co prawda, każdy z nas będzie tę efektywność oceniał inaczej, ale warto przetestować poniższe wskazówki. Możemy podzielić je wg kilku obszarów: 

       🔹 relacji z ludźmi

       🔹 zaradności i realizacji celów, 

       🔹 optymizmu i zamartwiania się,

       🔹 ciała i duchowości. 

W dzisiejszym wpisie opowiem o pierwszej sferze i odpowiem na jedno z kluczowych pytań.

W jaki sposób relacje z ludźmi mogą czynić nas szczęśliwymi?

Po pierwsze pomaganie i życzliwość. Badania pokazały, że ludzie, którzy przez miesiąc czynili dobro na rzecz innych, na zakończenie eksperymentu deklarowali wyższe poczucie szczęścia. Były to małe gesty, a znaczyły wiele: pozmywanie naczyń, zrobienie zakupów czy skomplementowanie. Co ważne, kluczowa jest tu różnorodność dobrych uczynków. Jeśli wciąż będziemy powtarzali jedną wybraną czynność – stanie się ona nawykiem, a to z kolei odbierze nam radość i świeżość z czynienia dobra, bo wejdzie do repertuaru codziennych czynności jak mycie zębów czy jedzenie śniadania. Dlaczego życzliwość wobec innych jest tak ważna? Ponieważ odczuwamy szczęście innych jak swoje własne, zwłaszcza jeśli przyczyniamy się do tego szczęścia. 

Po drugie zacieśnianie relacji z ludźmi. Wiele teorii psychologicznych uznaje za ważne wsparcie społeczne, zarówno to, które dajemy, jak i to otrzymywane. Pozytywny wpływ widać w sferze zdrowia psychicznego i fizycznego. Ludzie szczęśliwi łatwiej nawiązują relacje z innymi i na odwrót – budowanie relacji społecznych wpływa pozytywnie na samopoczucie. Z kolei bliskie związki, takie jak małżeństwo, przyjaźń, udane życie rodzinne podnoszą ogólną satysfakcję z życia. Warto więc znaleźć czas dla innych osób w naszym życiu i aktywnie kształtować relacje z nimi. 

Po trzecie wyrażanie wdzięczności. I nie jest to tylko dziękowanie wynikające często z “dobrego wychowania” i przyjętych reguł społecznych. Psychologowie mają na myśli prawdziwą radość i docenienie tego, co osiągnęliśmy w życiu lub otrzymaliśmy od innych ludzi. Pokazuje to obserwacja uczestników jednego z badań, w których poproszono o zliczanie tego, co dobrego ich spotkało lub pisanie listu do osób, którym są za coś wdzięczni, ale nigdy nie wyrazili tego dostatecznie mocno. Taki prosty eksperyment spowodował wzrost szczęścia i optymizmu. Wyrażanie wdzięczności podnosi poczucie własnej wartości, hamuje gniew i poczucie krzywdy oraz zbliża nas do innych ludzi. 

Po czwarte wybaczanie. “Niewybaczona krzywda trzyma nas w przeszłości jak w pułapce. Wszystkie nasze emocje kotłują się wokół tego, czego i tak już nie można zmienić, a blokują satysfakcję z teraźniejszości i możliwości na przyszłość” (Wojciszke, 2011). Zemsta też, wbrew popularnemu powiedzeniu, wcale nie jest słodka. Wręcz przeciwnie, powoduje pogorszenie stanu emocjonalnego osoby mszczącej się i zaognienie konfliktu. Rodzi wzajemną wrogość i “nakręca” negatywne emocje, zamiast oczyszczać atmosferę. Wybaczania można się nauczyć. Co ciekawe, istnieją też badania pokazujące, że wybaczanie hamuje spadek zadowolenia w bliskiej relacji tylko wtedy, gdy nasz partner dopuszcza się niewielu przykrych zachowań. Jeśli ta liczba jest duża, wybaczanie powoduje, że zadowolenie ze związku leci na łeb, na szyję. 


Czy szczęście istnieje?

Chcę wierzyć, że tak! Wierzę również, że każdy z nas musi przetestować w swoim życiu różne sposoby, by sprawdzić, który jest efektywny, a który zupełnie się nie sprawdza. Sam proces doświadczania i dowiadywania się o sobie nowych rzeczy potrafi być bardzo przyjemnie zaskakujący. 

W drugiej części wpisu skupię się na tym, w jaki sposób poczucie szczęścia możemy kształtować w oparciu o swoją skuteczność i sprawczość. 

Gdzie możesz o tym poczytać?

🔹 B. Wojciszke, Psychologia Społeczna, Warszawa 2011.
🔹 E. Gruszecka, J. Piotrowski, Interpersonalne konsekwencje wybaczenia. Kiedy wybaczanie nie jest mile widziane? w: Psychologia Społeczna, t. 5
🔹 S. Lyubomirsky, Wybierz Szczęście, Laurum 2020.

Comments are closed.